« Многа й іншага стварыў Ісус; але калі б пісаць пра тое падрабязна, дык, думаю, і самому сьвету не ўвабраць напісаных кніг » (Янa 21:25)
Ісус Хрыстос і першы цуд, напісаны ў Евангеллі ад Яна, ператварае ваду ў віно: « На трэйці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай, і Маці Ісусава была там. Быў таксама запрошаны Ісус і вучні Ягоныя на вясельле. І як нехапала віна, дык Маці Ісусава кажа Яму: віна няма ў іх. Ісус кажа Ёй: што Мне і Табе, жанчына? яшчэ ня прыйшла гадзіна Мая. Маці Ягоная сказала слугам: што скажа Ён вам, тое і зрабеце. А было там шэсьць каменных посудаў на ваду, якія стаялі паводле звычаю ачышчэньня Юдэйскага, умяшчаючы ў сябе па дзьве ці па тры меры. Ісус кажа ім: напоўніце посуды вадою. І напоўнілі іх па бераг. І кажа ім: цяпер чэрпайце і нясеце да распарадчыка вясельля. І панесьлі. А калі распарадчык скаштаваў вады, якая зрабілася віном, – а ён ня ведаў, адкуль гэтае віно, ведалі толькі слугі, якія чэрпалі ваду, – тады распарадчык кліча маладога і кажа яму: кожны чалавек падае спачатку добрае віно, а калі паўпіваюцца, тады горшае; а ты добрае віно зьбярог дагэтуль. Так заклаў Ісус пачатак цудаў у Кане Галілейскай і зьявіў славу Сваю; і ўверавалі ў Яго вучні Ягоныя » (Яна 2:1-11).
Ісус Хрыстос ацаляе сына слугі караля: « Дык вось, Ісус зноў прыйшоў у Кану Галілейскую, дзе ператварыў ваду ў віно. У Капернауме быў адзін царадворац, у якога сын быў хворы. Ён, пачуўшы, што Ісус прыйшоў зь Юдэі ў Галілею, прыйшоў да Яго і прасіў Яго прыйсьці і ацаліць сына ягонага, які быў пры сьмерці. Ісус сказаў яму: вы ня ўверуеце, калі ня ўбачыце азнакаў і цудаў. Царадворац кажа Яму: Госпадзе! прыйдзі, пакуль не памёр сын мой. Ісус кажа яму: ідзі, сын твой здаровы. Той паверыў слову, якое сказаў яму Ісус, і пайшоў. На дарозе сустрэлі яго слугі ягоныя і сказалі: сын твой здаровы. Ён спытаўся ў іх: а каторай гадзіне яму палепшала? Яму сказалі: учора а сёмай гадзіне гарачка пакінула яго. З гэтага бацька даведаўся, што гэта была тая самая гадзіна, калі Ісус сказаў яму: сын твой здаровы. І ўвераваў сам і ўвесь дом ягоны. Гэты другі цуд учыніў Ісус, вярнуўшыся зь Юдэі ў Галілею » (Яна 4:46-54).
Ісус Хрыстос аздараўляе чалавека, апантанага дэманам у Капернауме: « І прыйшоў у Капернаум, горад Галілейскі, і вучыў іх у дні суботнія. І зьдзіўляліся з вучэньня Ягонага, бо слова Ягонае было з уладаю. Быў у сынагозе чалавек, які меў у сабе духа дэмана нячыстага, і той закрычаў зычным голасам: кінь; што Табе да нас, Ісусе Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас; ведаю Цябе, Хто Ты, – Сьвяты Божы. Ісус загразіў яму, сказаўшы: замоўкні і выйдзі зь яго. І дэман, паваліўшы таго пасярэдзіне сынагогі, выйшаў зь яго, ані не пашкодзіўшы яму. І напала на ўсіх жудасьць, і разважалі паміж сабою; што гэта азначае, што Ён з уладаю і сілаю загадвае нячыстым духам, і яны выходзяць? І разьнеслася чутка пра Яго па ўсіх навакольных мясьцінах » (Лукашa 4:31-37).
Ісус Хрыстос выганяе дэманаў у зямлі Гадарынскай (усходняя частка Іарданіі, каля Тыверыядскага возера): « І калі прыплыў Ён на другі бераг у краіну Гергесінскую, сустрэлі Яго, выйшаўшы з магіл, двое апанаваных дэманамі, вельмі лютыя, так што ніхто ня мог праходзіць тою дарогаю. І вось, яны закрычалі: што Табе да нас, Ісусе, Сыне Божы? прыйшоў Ты сюды дачасна мучыць нас. А зводдаль ад іх пасьвіўся вялікі гурт сьвіней. І дэманы прасіліся ў Яго: калі выганіш нас, дык пашлі нас у гурт сьвіней. І Ён сказаў ім: ідзеце. І выйшлі яны, і пайшлі ў гурт сьвіней. І вось, кінуўся ўвесь гурт сьвіны з урвішча ў мора і загінуў у вадзе. А пастухі паўцякалі і, прыйшоўшы ў горад, расказалі пра ўсё, і пра апанаваных дэманамі. І вось, увесь горад выйшаў на сустрэчу Ісусу; і, убачыўшы Яго, прасілі, каб Ён адышоў ад іх межаў » (Мацвея 8:28-34).
Ісус Хрыстос ацаляе свякроў Пятра: « Прыйшоўшы ў дом Пятра, Ісус убачыў цешчу ягоную, якая ляжала ў гарачцы, і дакрануўся да рукі яе, і пакінула яе гарачка; і ўстала яна і слугавала ім » (Мацьвей 8:14,15).
Ісус Хрыстос вылечвае чалавека, у якога паралізаваная рука: « А давялося і ў другую суботу ўвайсьці Яму ў сынагогу і вучыць. Там быў чалавек, у якога правая рука была сухая. А кніжнікі і фарысэі сачылі за Ім, ці не ацаліць у суботу, каб знайсьці абвінавачаньне супроць Яго. Але Ён, ведаючы намыслы іхнія, сказаў чалавеку з сухою рукою: устань і выступі на сярэдзіну. І той устаў і выступіў. Тады сказаў ім Ісус: спытаюся Я ў вас: што трэба рабіць у суботу? дабро ці зло? выратаваць душу, ці загубіць? Яны маўчалі. І паглядзеўшы на іх усіх, сказаў таму чалавеку: падай руку тваю. Той так і зрабіў: і стала рука ў яго здаровая, як другая. А яны дайшлі да шаленства і раіліся паміж сабою, што б ім зрабіць зь Ісусам » (Лукашa 6:6-11).
Ісус Хрыстос вылечвае чалавека, які пакутуе ад вадзянкі (ацёк, празмернае назапашванне вадкасці ў арганізме): « Давялося Яму ў суботу прыйсьці ў дом аднаго начальніка фарысэйскага з’есьці хлеба, і яны цікавалі за Ім; і вось, стаў перад Ім чалавек, які цярпеў ад вадзянкі. З гэтай нагоды Ісус спытаўся ў законьнікаў і фарысэяў: ці дазваляецца лекаваць у суботу? Яны маўчалі. І дакрануўшыся, ацаліў таго і адпусьціў. Пры гэтым сказаў ім: калі ў каго-небудзь з вас асёл альбо вол упадзе ў калодзеж, ці ж не адразу і выцягне яго і ў суботу? І не маглі запярэчыць яму на гэта » (Лукашa 14:1-6).
Ісус Хрыстос ацаляе сляпога чалавека: « А калі падыходзіў Ён да Ерыхона, адзін сьляпы сядзеў пры дарозе, просячы міласьціны; і пачуўшы, што міма яго праходзяць людзі, спытаўся: што гэта такое? Яму сказалі, што Ісус Назарэй ідзе. Тады ён закрычаў: Ісусе, Сыне Давідаў! памілуй мяне. Тыя, што ішлі наперадзе, прымушалі яго маўчаць; але ён яшчэ мацней крычаў: Сыне Давідаў! памілуй мяне. Ісус, спыніўшыся, загадаў прывесьці яго да Сябе. І калі той падышоў да Яго, спытаўся ў яго: чаго ты хочаш ад Мяне? Ён сказаў: Госпадзе! каб мне бачыць. Ісус сказаў яму: Бач! вера твая ўратавала цябе. І ён адразу пачаў бачыць і пайшоў за Ім, славячы Бога. І ўвесь люд, бачачы гэта, узьнёс хвалу Богу »(Лука 18:35-43).
Ісус Хрыстос ацаляе двух сляпых людзей: « І калі ішоў адтуль Ісус, ішлі за Ім двое сьляпых і крычалі: памілуй нас, Ісусе, Сыне Давідаў! І калі Ён прыйшоў у дом, прыступілі да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: ці верыце, што Я магу зрабіць гэта? Яны кажуць Яму: так, Госпадзе! Тады Ён крануўся вачэй іхніх і сказаў: па веры вашай хай будзе вам. І адкрыліся вочы ў іх; і строга наказаў ім Ісус: глядзеце, каб ніхто не даведаўся. А яны, выйшаўшы, расказалі пра Яго па ўсёй зямлі той » (Мацвея 9:27-31).
Ісус Хрыстос вылечвае глуханямых: “Выйшаўшы зь межаў Тырскіх і Сідонскіх, Ісус зноў пайшоў да мора Галілейскага празь землі Дзесяцігародзьдзя. Прывялі да яго глухога гугняўца і прасілі Яго ўскласьці на яго руку. Ісус, адвёўшы яго ўбок ад людзей, уклаў пальцы Свае ў вушы яму і, плюнуўшы, дакрануўся да языка ягонага; і ўзьвёўшы вочы да неба, уздыхнуў і сказаў яму: «Еффафа», што значыцца – «адчыніся». І адразу адчыніўся ў яго слых, і разамкнуліся повязі ягонага языка, і пачаў гаварыць чыста. І загадаў ім не казаць нікому. Але, колькі Ён ні забараняў ім, яны яшчэ больш разгалошвалі. І вельмі-вельмі зьдзіўляліся і казалі: усё добра робіць: і глухіх робіць чуткімі і нямых – гаваркімі »(Марка 7:31-37).
Ісус Хрыстос ацаляе пракажонага: « Прыходзіць да Яго пракажоны і, просячы Яго на каленях, кажа Яму: калі хочаш, можаш мяне ачысьціць. Ісус, умілажаліўшыся зь яго, працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў яму: хачу, ачысьціся. Пасьля гэтага слова праказа адразу сыйшла зь яго, і ён стаўся чыстым » (Марк 1:40-42).
Вылячэнне дзесяці пракажоных: « Ідучы ў Ерусалім, Ён праходзіў паміж Самарыяй і Галілеяю. І калі ўваходзіў Ён у адно селішча, сустрэлі Яго дзесяць чалавек пракажоных, якія спыніліся зводдаль, і моцным голасам казалі: Ісусе Настаўнік, памілуй нас. Убачыўшы іх, Ён сказаў ім: ідзеце, пакажэцеся сьвятарам. І пакуль яны ішлі, ачысьціліся. А адзін зь іх, бачачы, што ацалёны, вярнуўся, моцным голасам услаўляючы Бога, і ўпаў ніцма да ног Ягоных, дзякуючы Яму; і гэта быў Самаранін. Тады Ісус сказаў: ці ня дзесяць ачысьціліся? дзе ж дзевяць? як яны не вярнуліся ўзьнесьці славу Богу, апрача гэтага іншапляменца? І сказаў яму: устань, ідзі; вера твая ўратавала цябе » (Лукашa 17:11-19).
Ісус Хрыстос вылечвае паралітыкаў: « Пасьля гэтага было сьвята Юдэйскае, і прыйшоў Ісус у Ерусалім. А ёсьць у Ерусаліме каля Авечае брамы купальня, называная па-Габрэйску Віфезда, якая мела пяць крытых уваходаў; у іх ляжала вялікае мноства хворых, сьляпых, кульгавых, сухіх, якія чакалі руху вады; бо анёл Гасподні часам сыходзіў у купальню і парушаў ваду; і хто першы ўваходзіў у яе пасьля парушэньня вады, той здаровы рабіўся, на якую б хваробу ні пакутаваў. Тут быў чалавек, які хварэў трыццаць восем гадоў. Ісус, угледзеўшы, як ён ляжыць, і даведаўшыся, што ён ляжыць ужо доўгі час, кажа яму: ці хочаш быць здаровым? Хворы адказваў Яму: так, Госпадзе; але ня маю чалавека, які апусьціў бы мяне ў купальню, калі парушыцца вада; калі ж я прыходжу, нехта іншы ўжо ўваходзіць раней за мяне. Ісус кажа яму: устань, вазьмі пасьцель тваю і хадзі. І той адразу выздаравеў, і ўзяў пасьцель сваю, і пайшоў. Было ж гэта ў дзень суботні » (Янa 5:1–9).
Ісус Хрыстос лечыць эпілептыка: « І калі прыйшлі яны да люду, падышоў да Яго чалавек і, укленчыўшы перад Ім, сказаў: Госпадзе! памілуй сына майго; ён лунатык і цяжка пакутуе, бо часта падае ў вагонь і часта ў ваду; я прыводзіў яго да вучняў Тваіх, і яны не маглі ацаліць яго. А Ісус сказаў у адказ: о, род няверны і разбэшчаны! дакуль буду з вамі? дакуль буду трываць вас? прывядзеце яго да Мяне сюды. І забараніў яму Ісус; і выйшаў зь яго дэман; і выздаравеў хлопец у тую ж хвіліну. Тады вучні, прыступіўшы да Ісуса асобна, сказалі: чаму мы не маглі выгнаць яго? А Ісус сказаў ім: ад няверства вашага; бо праўду кажу вам: калі вы будзеце мець веру з гарчычнае зерне і скажаце гары гэтай: «перайдзі адсюль туды», і яна пяройдзе; і нічога ня будзе немагчымага вам” (Мацвея 17:14-20).
Ісус Хрыстос робіць цуд, не ведаючы пра гэта: « А калі Ён ішоў, люд націскаў на Яго. І жанчына, якая пакутавала ад крывацечы дванаццаць гадоў, якая, патраціўшы на лекараў усю маёмасьць, ніводным не магла быць вылечана, – падышоўшы ззаду, кранулася краю вопраткі Ягонай: і адразу цеча крыві ў яе перастала. І сказаў Ісус: хто дакрануўся да Мяне? Калі ж усе адмовіліся, Пётр і ўсе, хто быў зь Ім, сказалі: Настаўнік! людзі атачаюць Цябе і націскаюць, – і Ты кажаш: «хто дакрануўся да Мяне»? Але Ісус сказаў: дакрануўся да Мяне нехта: бо Я адчуваў сілу, якая выйшла зь Мяне. Жанчына, бачачы, што яна ня ўтоілася, з трымценьнем падыйшла і, упаўшы перад Ім, абвясьціла Яму перад усімі людзьмі, зь якой прычыны дакранулася да Яго, і як адразу ацалілася. Ён сказаў ёй: дзей, дачка! вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам » (Лукашa 8:42-48).
Ісус Хрыстос ацаляе здалёк: « Калі Ён скончыў усе словы Свае люду, які слухаў, дык увайшоў у Капернаум. У аднаго сотніка слуга, якім ён даражыў, быў хворы пры сьмерці. Пачуўшы пра Ісуса, ён паслаў да Яго юдэйскіх старэйшынаў – прасіць Яго, каб прыйшоў ацаліць слугу ягонага. І яны, прыйшоўшы да Ісуса, прасілі Яго моцна, кажучы: ён варты, каб Ты зрабіў дзеля яго гэта, бо ён любіць народ наш і збудаваў нам сынагогу. Ісус пайшоў зь імі. І калі Ён недалёка ўжо быў ад дома, сотнік прыслаў да Яго сяброў сказаць Яму: ня турбуйся, Госпадзе, бо я ня варты, каб Ты ўвайшоў пад мой дах; таму і сябе самога не палічыў я вартым прыйсьці да Цябе; але скажы слова, і паправіцца слуга мой; бо я і падуладны чалавек, але, маючы ў сябе ў падначаленьні вояў, кажу аднаму: «ідзі», і ідзе; і другому: «прыйдзі», і прыходзіць; і слузе майму: «зрабі тое», і робіць. Пачуўшы гэта, Ісус зьдзівіўся яму і, павярнуўшыся, сказаў народу, які ішоў за Ім: кажу вам, што і ў Ізраілі не знайшоў Я такое веры. Пасланцы, вярнуўшыся ў дом, знайшлі хворага слугу здаровым » (Лукашa 7:1-10).
Ісус Хрыстос вылечыў жанчыну-інваліда: « У адной сынагозе Ён вучыў у суботу; там была жанчына, якая васямнаццаць гадоў мела духа немачы: яна была скурчаная і не магла выпрастацца. Ісус, угледзеўшы яе, падышоў і сказаў ёй: жанчына! ты вызваляешся ад ндужы тваёй. І ўсклаў на яе рукі; і яна адразу выпрасталася і пачала славіць Бога. Пры гэтым начальнік сынагогі, абураючыся, што Ісус ацаліў у суботу, сказаў люду: ёсьць шэсьць дзён, у якія можна рабіць: у тыя і прыходзьце ацаляцца, а ня ў дзень суботні. Гасподзь сказаў яму ў адказ: крывадушнік! ці не адвязвае кожны з вас вала свайго альбо асла ад ясьляў у суботу, і ці не вядзе паіць? а гэтую дачку Абрагамаву, якую зьвязаў сатана вось ужо васямнаццаць гадоў, ці ня трэба было вызваліць яе ад повязяў тых у дзень суботні? І калі казаў Ён гэта, усе супраціўнікі Ягоныя пасароміліся; і ўвесь люд радаваўся за ўсе слаўныя дзеі Ягоныя » (Лукашa 13:10-17).
Ісус Хрыстос вылечвае дачку фінікійскай жанчыны: « І выйшаўшы адтуль, адышоў Ісус у межы Тырскія і Сідонскія. І вось, жанчына Хананэянка, выйшаўшы з тых мясьцін, закрычала Яму: памілуй мяне, Госпадзе, Сыне Давідаў, дачку маю цяжка мучыць дэман. Але Ён не адказаў ёй ні слова. І вучні Ягоныя, прыступіўшы, прасілі Яго, кажучы: адпусьці яе, бо крычыць за намі. А Ён сказаў у адказ: Я пасланы толькі да пагіблых авечак дому Ізраілевага. А яна, падышоўшы, кланялася Яму, кажучы: Госпадзе! памажы мне. А Ён сказаў у адказ: нядобра – узяць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам. Яна ж сказала: так, Госпадзе! але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх. Тады Ісус сказаў ёй у адказ: жанчына! вялікая вера твая, хай станецца табе, як ты хочаш. І выздаравела яе дачка ў тую ж гадзіну » (Мацвея 15:21-28).
Ісус Хрыстос спыняе буру: « І калі ўвайшоў Ён у лодку, увайшлі за Ім вучні Ягоныя. І вось, бура вялікая сталася на моры, ажно лодку захліствалі хвалі; а Ён спаў. І вучні Ягоныя, падышоўшы да Яго, разбудзілі Яго і сказалі: Госпадзе! ратуй нас, гінем. І кажа ім: чаго вы спалохаліся, малаверы? Тады, устаўшы, забараніў вятрам і мору, і сталася ціша вялікая. А людзі, дзівуючыся, казалі: хто Гэты, што і вятры, і мора слухаюцца Яго? » (Мацвей 8:23-27). Гэта цуд сведчыць пра тое, што ў зямным раі больш не будзе навальніц і паводак, якія могуць прывесці да катастроф.
Ісус Хрыстос, які ідзе па моры: « І адпусьціўшы людзей, Ён узышоў на гару сам-насам памаліцца; і калі зьвечарэла, застаўся там адзін. А лодка была ўжо на сярэдзіне мора, і яе біла хвалямі, бо вецер быў супраціўны. А ў чацьвёртую варту ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па моры. І вучні, убачыўшы Яго, што ішоў Ён па моры, сумеліся і казалі: гэта прывід; і ад страху закрычалі. Але Ісус адразу загаварыў зь імі і сказаў: падбадзёрцеся; гэта Я, ня бойцеся. Пётр сказаў Яму ў адказ: Госпадзе! калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе. А Ён сказаў: ідзі. І выйшаўшы з лодкі, Пётр пайшоў па вадзе, каб падысьці да Ісуса. Але, бачачы моцны вецер, спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў: Госпадзе! уратуй мяне. Ісус адразу, працягнуўшы руку, падтрымаў яго і кажа яму: малаверны! навошта ты засумняваўся? І калі ўвайшлі яны ў лодку, вецер аціх. А тыя, што ў лодцы былі, падышлі, пакланіліся Яму і сказалі: сапраўды, Ты Сын Божы » (Мацвея 14:23-33).
Цудоўны персік: « Аднойчы, калі люд ціснуўся да Яго, каб чуць слова Божае, а Ён стаяў каля возера Генісарэцкага, убачыў Ён дзьве лодкі, якія стаялі на возеры; а рыбакі, выйшаўшы зь іх, вымывалі мярэжы. Увайшоўшы ў адну лодку, якая была Сымонава, Ён прасіў яго адплыць крыху ад берагу, і сеўшы, вучыў людзей з лодкі. А калі перастаў вучыць, сказаў Сымону: адплыві на глыбокае, і закіньце мярэжы свае для лову. Сымон сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! мы працавалі ўсю ноч і нічога не злавілі; але па слове Тваім закінем мярэжу. Зрабіўшы гэта, яны злавілі вялікае мноства рыбы, і нават мярэжа ў іх рвалася. І далі знак супольнікам, якія былі ў другой лодцы, каб прыйшлі пасобіць ім, і прыйшлі, і напоўнілі абедзьве лодкі, так што яны пачалі тануць. Убачыўшы гэта, Сымон Пётр прыпаў да каленяў Ісуса і сказаў: выйдзі ад мяне, Госпадзе! бо я чалавек грэшны. Бо жах агарнуў яго і ўсіх, хто быў зь Ім, ад гэтага ўлову рыбы, імі злоўленае; таксама і Якава і Яна; сыноў Зевядзеевых, якія былі супольнікамі Сымону. І сказаў Сымону Ісус: ня бойся; ад сёньня будзеш лавіць людзей. І выцягнуўшы абедзьве лодкі на бераг, пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Ім » (Лукашa 5:1-11).
Ісус Хрыстос памнажае хлябы: « Пасьля гэтага Ісус пайшоў на той бок мора Галілейскага, у навакольлі Тыверыяды; За Ім сьледам пайшло мноства людзей, таму што бачылі цуды, якія Ён тварыў над хворымі. Ісус узыйшоў на гару і там сядзеў з вучнямі Сваімі. А набліжалася Пасха, сьвята Юдэйскае. Ісус, узьвёўшы вочы і ўгледзеўшы, што мноства людзей ідзе да Яго, кажа Піліпу: дзе нам купіць хлябоў, каб іх накарміць? А казаў гэта, выпрабоўваючы яго; бо Сам ведаў, што хацеў зрабіць. Піліп адказваў Яму: ім на дзьвесьце дынараў ня хопіць хлеба, каб кожнаму дасталося хоць трошкі. Адзін вучань Ягоны Андрэй, брат Сымона Пётры, кажа Яму: Тут ёсьць у аднаго хлопчыка пяць хлябоў ячных і дзьве рыбкі, але што гэта на такое мноства, Ісус сказаў: скажэце ім узьлегчы. А было на тым месцы многа травы. І вось узьлегла людзей лікам каля пяці тысяч. Ісус, узяўшы хлябы і ўзьнёсшы падзяку, раздаў вучням, а вучні тым, што ўзьляжалі, гэтак сама і рыбы, колькі хто хацеў. І калі насыціліся, дык сказаў вучням Сваім: зьбярэце кавалкі, што засталіся, каб нічога не прапала. І сабралі, і напоўнілі дванаццаць кашоў кавалкамі ад пяці ячных хлябоў, што засталіся ў тых, якія елі. Тады людзі, якія бачылі цуд, учынены Ісусам, сказалі: гэта сапраўды Той Прарок, Які мае прыйсьці ў сьвет. А Ісус, даведаўшыся, што хочуць прыйсьці, неспадзявана ўзяць Яго і зрабіць царом, зноў адыйшоў на гару адзін » (Яна 6:1-15). Будзе багата ежы па ўсёй зямлі (Псалом 72:16; Ісая 30:23).
Ісус Хрыстос уваскрашае сына ўдавы: « Пасьля гэтага Ісус пайшоў у горад, які называўся Наін, і зь Ім ішлі многія вучні Ягоныя і мноства людзей. Калі ж Ён наблізіўся да арадзкое брамы, тут выносілі памерлага, адзінага сына ў маці, а яна была ўдава; і шмат людзей ішло зь ёю з горада. Убачыўшы яе, Гасподзь умілажаліўся зь яе і сказаў ёй: ня плач. І падышоўшы, дакрануўся да мараў; тыя, што несьлі, спыніліся; і Ён сказаў: хлопча! табе кажу, устань. Мёртвы, падняўшыся, сеў і пачаў гаварыць; і аддаў яго Ісус маці ягонай. І ўсіх апанаваў страх, і славілі Бога, кажучы: вялікі прарок паўстаў сярод нас, і Бог наведаў народ Свой. Такая пагалоска пра Яго разышлася па ўсёй Юдэі і па ўсім навакольлі » (Лука 7:11-17).
Ісус Хрыстос уваскрашае дачку Яіра: « Калі Ён яшчэ гаварыў гэта, прыходзіць нехта з дому начальніка сынагогі і кажа яму: дачка твая памерла: не дакучай Настаўніку. Але Ісус, пачуўшы гэта, сказаў яму: ня бойся, толькі веруй, і ўратаваная будзе. А прыйшоўшы ў дом, не дазволіў увайсьці нікому, апрача Пятра, Яна і Якава, і бацькі дзяўчыны, і маці. Усе плакалі і галасілі па ёй. Але Ён сказаў: ня плачце; яна не памерла, а сьпіць. І сьмяяліся зь Яго, ведаючы, што яна памерла. А Ён, выслаўшы ўсіх прэч і ўзяўшы яе за руку, усклікнуў: дзяўчына! устань! І вярнуўся дух ейны; яна адразу ўстала; і Ён загадаў даць ёй есьці » (Лука 8:49-56).
Ісус Хрыстос уваскрашае свайго сябра Лазара, які памёр чатыры дні таму: « Ісус яшчэ не ўваходзіў у селішча, але быў на тым месцы, дзе сустрэла Яго Марфа. Юдэі, якія былі зь ёю ў доме і суцяшалі яе, убачыўшы, што Марыя пасьпешліва ўстала і выйшла, пайшлі за ёю, думаючы, што яна пайшла да магілы – плакаць там. А Марыя, прыйшоўшы туды, дзе быў Ісус, і ўгледзеўшы Яго, упала да ног Ягоных і сказала Яму: Госпадзе! калі б Ты быў тут, не памёр бы брат мой. Ісус, калі ўбачыў яе, што плача, і Юдэяў, якія прыйшлі зь ёю і плачуць, Сам засмуціўся духам і ўзрушыўся, і сказаў: дзе вы паклалі яго? Кажуць Яму: Госпадзе! ідзі і паглядзі. Ісус заплакаў сьлязьмі. Тады Юдэі казалі: глядзі, як Ён любіў яго! А некаторыя зь іх сказалі: хіба ня мог Гэты, Які адамкнуў вочы сьляпому, зрабіць, каб і гэты не памёр? А Ісус, зноў смуткуючы ўнутрана, прыходзіць да магілы. Гэта была пячора, і камень ляжаў на ёй. Ісус кажа: адымеце камень. Сястра памерлага, Марфа, кажа Яму: Госпадзе! ужо сьмярдзіць; бо чатыры дні, як ён у магіле. Ісус кажа ёй: ці не сказаў Я табе, што, калі будзеш верыць, убачыш славу Божую? І вось аднялі камень ад пячоры, дзе ляжаў памерлы. А Ісус узьвёў вочы да неба і сказаў: Войча! дзякую Табе, што Ты пачуў Мяне; Я і ведаў, што Ты заўсёды пачуеш Мяне; але сказаў гэта людзям, што стаяць тут, каб паверылі, што Ты паслаў Мяне. Сказаўшы гэта, Ён усклікнуў моцным голасам: Лазар! выходзь. І выйшаў памерлы, абвіты па руках і нагах пахавальным палатном, і твар у яго абвязаны быў хусткай. Ісус кажа ім: разьвяжэце яго, хай ідзе » (Янa 11:30-44).
Апошні цудоўны персік (неўзабаве пасля ўваскрасення Хрыста): « А як ужо разьвіднела, Ісус стаяў на беразе; але вучні не пазналі, што гэта Ісус. Ісус кажа ім: дзеці! ці ёсьць у вас ежа якая? Яны адказалі Яму: няма. А Ён сказаў ім: закіньце нерат па правы бок лодкі, і зловіце. Яны закінулі, і ўжо не маглі выцягнуць нерат ад мноства рыбы. Тады вучань, якога любіў Ісус, кажа Пётру: гэта Гасподзь. А Сымон Пётр, пачуўшы, што гэта Гасподзь, апаясаўся шатай, – бо ён быў голы, – і кінуўся ў мора; а іншыя вучні прыплылі ў лодцы, – бо недалёка былі ад зямлі, локцяў каля дзьвюхсот, – цягнучы нерат з рыбаю » (Яна 21:4-8).
Ісус Хрыстос здзейсніў шмат іншых цудаў. Яны ўмацоўваюць нашу веру, заахвочваюць нас і ўяўляюць шмат дабраславеньняў, якія будуць на зямлі. Пісьмовыя словы апостала Яна вельмі добра абагульняюць вялікую колькасць цудаў, якія зрабіў Ісус Хрыстос, як гарантыю таго, што адбудзецца на зямлі: « Многа й іншага стварыў Ісус; але калі б пісаць пра тое падрабязна, дык, думаю, і самому сьвету не ўвабраць напісаных кніг » (Янa 21:25).
***
Іншыя артыкулы па вывучэнні Бібліі:
Слова Тваё — лямпа для ног маіх і святло для сцежкі маёй (Псальм 119:105)
Чаму Бог дапусціў пакуты і зло?
Зводная табліца больш чым сямідзесяці моў, з шасцю важнымі біблейскімі артыкуламі, напісанымі на кожнай мове…
Table of contents of the http://yomelyah.fr/ website
Чытайце Біблію штодня. Гэты кантэнт змяшчае адукацыйныя біблейскія артыкулы на англійскай, французскай, іспанскай і партугальскай мовах (выкарыстоўвайце Google Translate, каб выбраць адну з гэтых моў, а таксама мову па вашаму выбару, каб зразумець змест гэтых артыкулаў).
***